چشمانم را می بندم

                                      می بینم زمینی را که بی قرار عشق بود

                                       واز فراق عشق ابتدا زرد شد

                                       وناگاه قلبش از جفای یار ترک خورد

                                      ولی زمین غم یار را عزیز شمرد

                                      این گذشت تا که مجنون از فراق لیلی پیر شد

                                     وقتی که یک روز از دل شب نویدی از آسمانها

                                      به مجنون رسید

                                      وعشقی نو در دل مجروح مجنون جریان یافت

                                     نمی دانم آن روز مجنون زنده بود یا نه!!!

                                                                                z.h.g.a